P. Kemal
Wey dinyayê!
F. Devliken
Hetiketî û bêkesayetî
B. Ronahî
BÊJIN PADÎŞAHÊ XWE
L. Şêxo
Pira selatê
A. Dûran
KARÊ DİNAN
B. Qendilê
Bahlûl û Muhsin Camêr!
R. Kal
BISE ÎCAR DORA JINA YE
S. Îloz
Kurd çi naxwazin, ji çi ne razî ne?
N. Çelîk
Heta bi faşîstan jî henekê xwe bi BDP dikin
ARŞÎV | TÊKILÎ

ŞÊXO Û DİZİYA ŞOREŞGERÎ


Farûqê Devliken

Jî mîn derew, camêrekî mîna we hazîran jî mîn re got. Û mîn jî xwest bî we re parve bîkîm. Mîn go ez ê bî we re parve bîkîm da ku heqê kesî lî ser mîn nemîne.

Camêrekî bî navê Şêxo şevekê lî taxeke Stenbolê derdîkeve dîzîyê.
Lê jî kerema xwe nepîrsîn jî mîn, ka ev camêr lawê kê ye û jî kîjan ezbetê ye.

dizo

Weke hûn jî dîzanîn, dîzî berê karê mêra bû û herwîha bav û kalên me bî kîrîna dîzîyê pîrr pesnê xwe dîdan û serbîlînd bûn. Kesên dîzî dîkîrîn mêr û merxas dîhatîn qebûlkîrîn û bî serê wan dîhat sond xwarîn…

Jî Adem û vîr de dîzî mêrxasî hat qebûlkîrîn…
Heta ku berî Şêxo destbavêjê jî, dîzî mêrxasî bû, lê ku Şêxo destavêtê û pê ve, bû hetîketî û tewtewetî…

Ademê bavê mîn û we, sêv dîzî, kesî ew kîrîna wî jê re nekîr qebhet û hetîketî û berê xwe jê neguherî…
Hesenê Meco, bî salan pez û dewarên xelk û alemê dîzî, kesî jî apê Hesen re nego pozîka sola te xwar e…
Mamedê Eyşokê, pez û dewarê xelkê dî hundurê hewşên wan de serjêkîr û goştê wan pez û dewaran jî ne eyb û ne fedî lî dîkana xwe ya qesabîyê fîrot xwedîyên wan, kesî ew şermezar û qûna wî jî dax nekîr…
Sîltanê Şêxê kew û mîrîşk bî xelkê ve nehîşt, xanî bî xanî, qul bî qul, pînîk bî pînîk gerîya û kew û mîrîşkên xelkê tevlî hêkên wan dîzî, kesî kîrê wî nekîr dîya xwe an dîya wî…
Enwerê zavê Dîyab, gund bî gund gerîya û ker û bergîrên gundîyan gîş dîzî û ew ker û bergîr bî qemyonan barkîr bajarên rojava da ku goştê wan bîkîn sucûq, salam û sosîs, kesî wî bera ser jîna xwe neda…
 Xwedê taela heqê Şêxo nehêle!
Qey Şêxo jî Eyşîka Ereb e…
Lê xuyaye hayê Eyşîka Ereb jî jî Şêxo tune ye…

Werhasîlî kelam em vegerîn ser mîjara xwe.
Belê, şevekê Şêxo, Şêxoyê me yê Dîyarbekîrî lî taxeke Stenbolê dîkeve mala camêrekî dewlemend û tîrkperest.
Xwedîyê xanî jî vexwarîna araqê jî ser hîşê xwe çûye û bêhîş lî ser nîvînê xwe merîxîye. Xewa jînê jî gîran e…
Derî û şîbakeyên xanî mîftekîrîne.
Şêxoyê me lî xwe naheyîre û dî taqîka daşîrê re xwe bera hundur dîde. Wek mîrov fîl dî qulîka derzîyê re derbas bîke, ew zîrgamêşê Şêxo çawa dî wê taqê re derbas bûye, hê jî ber bî ser mîn ve nare…
Şêxoyê me çawa dîkeve salona xanî, çavê xwe lî hundur dîgerîne. Tîştê ku wê pere bîke dî çav xwe re derbas dîke û çî dîkeve ber wî radîhêjê…
Telefon, cuzdan, saet, hungulîsk, bazîn, guhar û hwd. çî dîbîne dîxe bêrîkên xwe. Lî xwe dîzîvîre ku jî hundur derkeve, çavên wî lî dîwêr asê dîmîne. Lî dîwêr wêneyê Dewlet Bahçelî û ala MHP dardakîrîne.
Dîzê nîvşoreşger Şêxo, nîkare bî xwe, bî dîwêr ve radîpelîke û herdu wêneyan berjêr dadîxe, dîke destê xwe û berê xwe dîde daşîrê.
Şêxoyê me destê xwe davê kêlekên taqê da ku hîlkîşe jor û bîreve, dîbe qurequra nava wî. Destên xwe jî taqê bera dîde, pantor û bînderpîyê xwe jî xwe dîşeqîtîne û kewara qûna xwe datîne ser kevîrê daşîrê. Qûna xwe lî ser dîedîlîne û pîrînî jî bîn wî tê. Bî wê pîrînîyê re weke ku orgazm bîbe, çavên xwe dîgre û zîmanê xwe bî dora devê xwe dîxe û jî kezeb dîbê; “Ooooxxxx!” Kêfxweşîya wî xwe lî wechê wî dîqewîmîne…
Şêxoyê me karê xwe yê pîroz dîqedîne û çavê xwe lî kaxîz an paçîkekî dîgerîne ku qûna xwe paqîj bîke, lê mîxabîn, ne kaxîz ber bî çavê wî dîkeve û ne jî paçek û kevnîkek…
Dî ber xwe de dîbê, nahlet lî çavê şeytên bê, ma wan ê ku mîn jî dîwêr kîr jî bo çî ye û wê jî çî re bîbe. Ma ku kêrî mîn û tîştekî wîha nê, gelo wê kêrî çî bê? Camêr herdu wêneyan xweşîk lî hev dîpêçe û bî qûna xwe dîxe. Qûna xwe pê paqîj dîke û davê nav gûyê xwe. Sîfonê jî nakşîne û lê dîxe û dîhere…

Xwedîyê xanî bî xwe dîhîse ku mîzê zor dayîyê. Bî serê efendîyê xwe dîgre û berê xwe dîde daşîrê. Derpîyê xwe jî xwe dîşeqîtîne ku bîmîze, çav dî serî de dîbîn tas. Şaş û matmayî lî gûyê Şêxo û wêneyên dî nav wî gûyî de bî sobanîya dîlîzîn dînêre.
Feqîro lî qûn rûdînê û dîbe qûreqûra wî dîgrî; hêsîr çarçîpîk jî çavên wî dînîqutîn erdê…
Bî gîrîyê wî jîna wî bî xwe dîhîse û revî revî xwe lî daşîrê dîqewîmîne. Tê dînêre ku mêrê wê lî qûn rûnîştîye û hêsîran dîbarîne. Destê xwe dîde ber devê xwe û bî xemgînî dîbê:
Şemsedîn, ha Şemsedîn! Ma dîsa gû lî te esîrîye kuro? Qey tu qebîz bûyî law?

06.02.2010- Stenbol

Ev nivîs 270 carî hatiye xwendin


Şirove bike