
Du camêrên hevalên leşkerîyê bûbûn destebrakên hev. Ji wan yek li gund dima yê din jî li bajêr. Yê li gund dima her cara ku hatiba bajêr, ji bo destebrakê xwe nîvişk, penîr, mast, gûz û hwd. dibirin. Destebrakê bajêr jî ew destvala ne dişand û şekir, ça, peruk/ libas/cil û hwd didanê.
Yê gundî cerekê ji bo amadekarîya sersalê diçe bajêr û ji xwe re dibê:
-Bi xwedê ez vê carê tiştekî nabim
Û li kerê xwe suwar dibe, destvala berê xwe dide bajêr û diçe mala destebrakê xwe.
Ew û destebrak bi hev re ...