Du camêrên hevalên leşkerîyê bûbûn destebrakên hev. Ji wan yek li gund dima yê din jî li bajêr. Yê li gund dima her cara ku hatiba bajêr, ji bo destebrakê xwe nîvişk, penîr, mast, gûz û hwd. dibirin. Destebrakê bajêr jî ew destvala ne dişand û şekir, ça, peruk/ libas/cil û hwd didanê.  Yê gundî cerekê  ji bo amadekarîya sersalê diçe bajêr  û ji xwe re dibê:  -Bi xwedê ez vê carê tiştekî nabim  Û li kerê xwe suwar dibe, destvala berê xwe dide bajêr û diçe mala destebrakê xwe.  Ew û destebrak bi hev re ...

Xort û keçek bi dilxweşî bi hevre dizewicin. Di navberê de dem û dewran diborin. Rojekê mêr di nav nivînan de, ji jina xwe re dibê: -Tu zehf ji min hez dikî ? Jinik dibê : -Erê. Zilam: - Madem wisa ye, tu ji min re tiştekî wisa bibêje ku hem dilê min pê xweş be, hem jî ez pê aciz bibim. Jinik dibê: - Yê te ji yê hevalên te mezintire. Îcar birastî yê me Kurdan ji yên Tirk, Ereb û Farisan dehqat mezintire, lê mixabin ew bi haletên xwe yên piçûk îşê me Kurdan diqedînin. Min tiştek ji vê ...

Du malbatên Kurdên Êrîvanê ji hev dixeyîdin. Di navberê de dem û dewran derbas dibin, kurê yekî ji wan di qezayek  trafîkê de  jiyana xwe ji dest dide. Gelek camêrên xêrxwaz dixwazin bi vê minasebetê  dilmayîna herdu malbatan ji holê rakin, lewre diçin ba camêrê din û dibên: -Kurê filan kesî wefat kir. Were tazîyê, ev firseteke ji bo rabûna vê dilmayînê. Li ba me Kurmancan dibêjin “ Dema mirî dimirin, xeber dibirin.” Gelek kes tên û diçin lê nikarin wî bibin behîyê. Dawîyê kesek rihspî û xwedî qedir diçe cem û jêre dibê: ...

Di dema şerê Qorayê de Tirk jî tev li wî şerî bibûn. Gelek xortên Kurdan jî di wî şerî de hatibûn kuştin. Melayan jî ji bo pesnê şer bidin, li mizgeftan wehz û fetwa didan. Rojekê melayê gundekî roja înê dibêje: -Kî şeva înê bi jina xwe re razê, wek li Qorayê kafirek kuştibe xêr jê re tê nivîsîn. Gundîyek jî tê gotinên mela ji jina xwe re dibêje. Jina wî jî wê gotinê di mejîyê xwe de qeyd dike. Êvara înê mêrê wê dixwaze razê, lê jinik dibê: -Ma mela ne gotibû kî êvara înê ...

Îrfanê Geverî yê Marîfanî,  bi bra û çend hevalên xwe ve diçin dizîya ?itû (zebe?) an. Zevîyê ?itûyan li kendalekî ye. Li jêrî zevîyê zebe?an, zevîyek din heye, cihê wê de?t e. Bra û hevalên Îrfan li pey hev rêz dibin. Îrfan  ?itûyan jêdike û li ber brayê xwe ve gêr dike/ digidirîne. Di dema gindirandinê de zebe?ek bi hêz tê û li serê brayê wî dikeve. Bi lêketinê serê brayê wî dê?e, ?itû jî dipelixe û ava zebe? ya sor di ser rûyê wî de di herike. Brayê Îrfan wisa hizir /goman /bawer dike ku ...

Di salên 1977-78 an de bayê Maksîzmê Kurdistana Bakur dabû ber xwe û xortên Kurdan bi wî alî û vî alî de diwe?and. Lewre piranîya xortên Kurdan bûbûn ?ore?van û ?ore?ger. Li gor bawerîya Marksîzmê  ol/dîn afyon bû û xelk pê dihatin tevizandin. Rojekê li bajarê Wanê hinek xortên ji Amed, Cizîr, Nisêbîn û hwd. li mala malbatek welatevîn dicivin. Ew malbata welatevîn bi xwe ji Îranê ji ber welatevînîyê bazdabûn û hatibûn Wanê binecih bûbûn. Li bajarê Wanê jî ew kar didomandinû mala wan wek komel û mala rêxistinê bû û çi ...

Ba? nayê bîra min, lê wisa bawerim sal 1975 bû. Kurdên Ba?ûr li bajarê Bonn ê ?ahîyek li dar xistibûn. Kek Tariq Eqrewî jî Mîr Kamûran Bedirxan vexwendibû wê ?ahîye. Mîr Kamûran jî ew ne ?ikand, bi wê pîremêrîya xwe hate ?ahîyê. Çend Kurdên ji Bakurê Kurdistanê ( ku piranîya wan mele bûn û  bi karkerî li Elmanya dixebitîn) li dora mîrê xwe civîyabûn. Bi qasî tê bîra min, kek Çelo ( Mele Çelebîyê Girêsîrî/goreceyîz),  Mele Ebdilkerîm, Mele Sidîq, Mele Zekî, Kek Ûbeyît ?aqar û çend Kurdên binxetê ku ez xelet nebim yek ji ...

  Gurgek, serê çend rojan carekê dikeve nav pezê axê û pezekî jê dibe. ?ivan rastîyê dizane lê ji ber ku dixwaze seyê mezin berde ser dêlika xwe û çend cewrikan jê werbigire, rastîyê vedi?êre û ji axê re nabêje. Axa bang dike ?ivên û gefan lê dike û jê re dibê: Ezê pezên çûyî hemîyan ji heqê ?ivantîya te bibirim.  ?ivan bê gav dimîne û ji axê re dibêje : Ez xulam seyê mezin ?irîkê gurg e. Axa: Tu bêbextîyan li segê mezin dikî, ew segê navdar û jêhatî ,çawa dibe ?irîkê gurg ?. ?ivan ...

Nisretê Hecer mirovek tolaz bû û li ?emdînan heyamekê serokatîya ?aredarîya ?emdînan dikir. Di dema serokatîya ?aredarîyê de, jina memûrek ji yê Tirkan ku gelek bedew e, dostika  serpêl /yuzba?îyekî ye. Nisret jî çend caran ji jinikê dixwaze lê jinik nadê. Lê Nisret xistîye serê xwe, ew ê bi awayekî xwe bigehîne nav nivîna wê û kela dilê xwe lê hênik bke Nisret bi mehan serpêl di?opîne, ka kîjan seetê tê mala jinikê. Pi?tî seeta yuzba?î hîn dibe, bi wî re dostanîyê datîne û ?evekê wî û hinek kesên din yên giregirên navçeyê ...

Elê ji e?îra Giravîyan li Gundê Kotranisê dijîya. Elê nêçîrvanek gelek jîr û zîrek bû. Di nêçîrvanîyê de gelek salên dijwar û bûyerên ecêb hatibûn serê wî. Lewre Elê di nêçîrvanîyê de bibû mirovek xwedî tecrûbe û bispor. Rojekê dema Elê di nêçîrê de ye, hew dibîne hirçek nêr û biçûk qesta wî dike. Hirç ji alîyekî lepên xwe li serê xwe dixe, ji alîyê din digirî û ber bi Elê ve tê. Pa?ê hirç destên xwe jî bilind dike û bi hî?aretan ti?tan ji Elê re dibêje. Lê Elê  tênagehe hirç çi dixwaze û ...