Di demên Înparatorîya Osmanîyan de hinek welatên wek Kurdistanê bi tenê bac û leşker di dema şer de didan padîşah. Di wan deman de Osamanîyan ji bo ku tixûbên xwe firehtir bikin, hêrîş dibirin ser welatên  cîran. Camêrek çar kurên xwe hebûn.  Leşkerên padîşah diçin kurekî wî ji bo şer dibin leşkerîyê. Çendek derbaz dibe, kurê duwemîn jî dibin. Pîştî heyamekê kurê sêyemîn jî dibin. Dor tê yê çaremîn ku wî jî bibin. Bavê kuran ji kesên hatine kurê wî yê çaran bibin re dibêje: “Herin bêjin padîşahê xwe, “ Benîm sîkime guvenip te ...

Bahlûl alimek mezin ji yên Kurd ê  Hewreman e. Ji ber ku wî dixwest di bin sîbera Şîatîyê de ola Zerdûştîyê ji nû ve vejîne, Harûn Reşît ê xelîfê Ereban yê Ebasî ew tişt bihîst û fermana girtina wî da ku wî bikujin. Ji ber hindê, Bahlûl xwe li dînîtî danî û carnan wek dînan û carnan jî wek aliman tev digeriya.  Ji ber ku xwe bi dînîtî danî û her kes jî bi dînîtîya wî bawer bûn, Harun Reşîd ê zalim ew efû kir û li cem xwe hişt. Têkilîyên wan wisa ...

Li bajarê Cûlemêrgê mala Hecî Fethî xwedî pez, erd, zozan û dewaran bûn. Ehmê Hecî Fedhî jî li gund bi çinîna giya, xwedîkirin pez ü çûna zozanan heta 60 salîya xwe mijûl dibe. Kêm caran dihat  Cûlemêrgê. Bajarên din jî dema çûbû eskerîyê dîtibûn. Lê dema şerê çekdarî dest pê kir, Tirkan  beşek erdê wan bi awayekî ji wan û gundîyên wan kirîn û tabûra eskerîyê lê danîn. Piştî danîna tabûrê, Apoyîyan xwe kirin nav pez û nêzîkî tabûrê bûn û dan ber arpîçan. Li ser wê bûyerê, Tirkan jî pezê gund hemi ...

Hecerê Bîboyî ( Qiliç ) di daîra tapoyê de memûr bû. Navê kurê wî Newzat bû. Hecer zehf hej ji kurê xwe Newzat dikir. Di wan deman de gundîyan ne Tirkî dizanîn ne jî rê û rêbazên dewleta Tirkan. Ew jî ji bo memûran dibû firseta bertîl (ruşwet) xwarinê. Hecer jî ji ber ku  bertîlxwerek bê hempa bû û ji herkesî ruşwet dixwar, lewre heke ruşwet biçûk ba digot: “Newzatê min ji mastê mihên reş hez dike (anku beroşek mast bîne)”.  Heke ruşwet mezin ba, wê gotiba:” Berxê min! Baş guhê xwe bide xalê ...

  Di serdemên Miradê çaran yê Siltanê Osmanîyan de, alkol û kêşana tiştên tevizandinê qedexe bûn û curmê wan jî daliqandin bû. Rojek ji yên meha rojîyê, bektaşîyek û sineyek/sunî ji yên pêxwas bi hev re li cihek vedizî şerabê vedixwin. Hinek kes wan dibînin û gilîyê wan dikin. Bekçî tên wan digirin û dibin hizûra dadger/qazî/qadî. Dadger ifada yê sine digire û biryara daliqandinê dide. Dadger ifada yê bektaşî digire. Bektaşî dibê: “ Ez file/xiristîyan im û rojî li ser min ferz nîne”. Dadger wî berdide. Lê dilê  bektaşî bi hevalê wî dişewite û ji ...

     Xwendevanên hêja Emê bi minasebeta meha rojîyê, car û baran pêkenokên Li ser meha rojîyê parve bikîn. Hîvîdarin wê li gor dilê we bin. Rûviyek şahreza rojekê di daristanê de digere. Çi bibîne baş e? Vaye rahnek goşt di kîsekî de li çiqek darê daliqandîye. Rûvî xwe nêzîk dike, dîbîne ku bombeyek bi rahnê goşt ve hatiye girêdan. Hêdîka paş de vedigere, diçe li ser gir xwe dirêj dike û li goşt dinere. Pîştî niv seetê gurg tê cem rûvî û  dibê: “ Mam rûvî, tu li vir çi dikî lo?” Rûvî: ” Ez li wî rahnê ...

Hemdo û Cewdo du Kurdên li Stenbolê dimînin. Herdu jî qelew in,  zikê wan wek meşkên dewkêranê mezin bûye. Rojekê di televîzyonekê de Cewdo doxtorek navdar ku reklama dermanê kîlo avêtinê dide naskirin, dibîne. Cewdo hema têlefonê vedike û navnîşanawî Dr. ê navdar digire û diçe maînexana wî doxtorê navdar. Dr. wî di maînexanê de maîne dike, dermanekî bê nav didê, pêncsed panqunotan jê distîne û jêre dibê: “ Her roj  berî razanê du ji van heban bixwe. Pîştî hefteyekê heke tu hê jî bixwazî jartir bibî, aha vaye têlefona min û nexweşxana ...

Tê gotin ku xwedê rojekê biryarê dide ku teqawit bibe û yekî bike şûna xwe. Radibe gazî  Dawût, Mûsa, Îsa, Mihemed pêxember û Melekil Tawiz dike ku yek ji wan cihê wî bigire û bibêje ez bûme xwedê. Dawut pêxember dibêje: " Min got  ez qasidê xwedê me, kesî ji min bawer nekir, belayên mezin anîn serê min.  Ez ji çavên xwe û ronahîya dinyayê mehrûm kirim. Heke ez bêjim ez xwedê, me wê qerase  û singan têxin min”. Mûsa pêxember dibêje: " Min got  ez pêxemberê xwedê me, min emrên wî ji bo ...

 Camêrek ji Gevera Hekariyan diçe Stenbûlê. Li Stenbûlê di demek kurt de gelek dewlemend dibe. Ji bo ku dewlemendîya xwe nîşanî mirovên xwe bide, ji xwe re tirinbêlek BMV modela herî dawî û nipûnû dikire. Pêncerên xwe vedike ku  ber bi Geverê bi rê keve, zirkêtkek (kermozek) dikeve tirinbêla wî. Yê Geverî bi vê yekê diqehire, hema zû bi zû camên penceran hildide jor û qilîmayê  jî vedike da ku zirkêtik nêzîkî wî nebe û pê li gazê dike.  Heta bajarê Wan ê penceran venake. ( Heke di rê de muhtacîya wî bi tiştekî heb ajî hema zû ...

Ebdilayê Şero ê Jîrkî rêya wî dikeve Sowara Xelê (Suwarî Xelîl).  Camêrek Hemkî jî li Sowara Xelê bi tirpanê gîya didûrit (diçinit-diçine) û dike texê (gurz). Ji bo paletîyê jî axafk (mirtoxe) bi xwe re biriye.  Dema çavên wî bi Ebdila dikeve, ji bo ku axafkê nedê, larîka (firax) axafkê dibe di binê texek gîya de vedişêre. Pîştî Ebdila diçe; ew li larîka axafkê digere, nagere, nabîne. Piştî qedandina tirpankirina gîya, wî gîyayî tîne gund dike lowe ( dike kidase – datîne ser hev û bilind dike). Di navberê de şeh meh derbas dibin, dibe ...